Wauw, wat is er veel gebeurd de afgelopen dagen! Nieuwe baan, nieuwe collega's... Het is net alsof ik op een andere planeet zit in De Body Shop..
De collega's zijn allemaal heel aardig en vooral ook mijn baas is erg hartelijk.
Afgelopen zaterdag was mijn eerste betaalde werkdag en ondanks het feit dat ik mijn nieuwe collega's net leer kennen hebben ze me na het werk meteen naar een of ander Glamour feestje mee genomen..
Het lijkt wel de omgekeerde wereld! Een maand geleden zat ik snotterend op de bank en vroeg ik me af wat ik met mijn leven wilde doen, ik was depressief en moe van alles Werken in het restaurant gaf niet genoeg voldoening meer, ik wilde iets nieuws, iets anders - werken in een Parfumerie. Nieuwe mensen leren kennen.
Maar het leek allemaal zo ver weg! Alles was zo zwaar, zwart en leeg, er kwam geen einde meer aan. De vraag was alleen nog wanneer ik aan de anti depressiva zou beginnen...,
Nu leer ik mensen kennen (collega's), ben ik niet meer afhankelijk van het restaurant... en staan er ook nog allemaal feestjes in de planning ook!.. (ja, op mijn nieuwe werk zijn het een stelletje feestbeesten!)
Alles wat ik een paar maanden geleden over droomde!... Ik zou het liefst nu typen dat ik daar vreselijk gelukkig van ben geworden.., maar.. dan lieg ik. :(
Ja, ik voel me zelfverzekerder omdat mijn agenda gevuld is en ik minder tijd heb om te piekeren dus dat is ook hartstikke positief.. Maar toch,
He bah!, ik voel me nu echt een zeikerd! maar ik ga het toch zeggen,,::
Ik voel me niet helemaal op mijn gemak bij mijn nieuwe collega's.. Ze zijn allemaal zo probleemloos en zo dood normaal. Het zijn meiden die nog lekker thuis wonen, daar van genieten, naar de 3 J's luisteren (Niet dat dat slecht is!) een diploma hebben gehaald.. weinig kopzorgen, lekker in de 20 zijn en zich zo gedragen: Vrij en zorgeloos, ver uit de buurt blijven van probleem gevallen zoals ik ben geweest en daar van alles over zouden kunnen zeggen omdat ze zelf gelukkig in de wieg zijn gelegd en dus geen moer over strugles weten... collega's die gelukkig zijn met hun simpele bestaan: De gelukkige mensen aan wie ik altijd een hekel heb gehad!..... Omdat ze een gedragscode hebben (misschien zit dat wel tussen mijn oren maar zo zie ik het:)
"Als je niet zo bent zoals wij zijn, dan blijven we ver uit de buurt van je, want in gezeik hebben we geen zin."
Ik heb het gemerkt toen ik 30 kilo was afgevallen in enkele maanden tijd!, De mensen die altijd smerig keken, lachte ineens. Ik bleek ineens de moeite waard te zijn,
Omdat ik in hun plaatje paste.
Razend was ik! DuS nu willen jullie me wel?
Weetje, de rebelse kant in mij heeft zich hier altijd tegen verzet.. Juist doen wat de ander niet wil zien, of alles doen wat de ander wil zien.
Tussen dat is er niks.
En daarom ga ik altijd lopen kloten. Ik bleef altijd weg van de gemiddelde mens, omdat ze zoveel oordelen.
Natuurlijk hoeven mijn nieuwe collega's geen harts vriendinnen van me te worden.. Maar ik merk gewoon dat ik heel achterdochtig ben met ze, ik laat het gedeelte van mezelf zien, die hun willen zien en de rest laat ik weg. Dat is makkelijk, want ik kan hierdoor altijd met iedereen opschieten...Een voordeel!
Het probleem alleen is, dat ik me hierdoor zo alleen voel. Zodra ik het mooie plaatje van mezelf even niet kan laten zien, verdwijn ik gewoon.
En nu is deze rot log ten einde! want ik krijg hoofdpijn van mezelf... En mijn EEUWIGE ACHTERDOCHT .
Ik gun het iedereen om gelukkig te zijn, ik gun alleen mensen niks die mij niks gunnen met hun geoordeel en andere vertellen hoe ze moeten zijn.
Okay, nu stop ik echt!.
Ik wou dat ik gewoon scheit aan alles had, net als vroeger ,, dat ik me niet verantwoordelijk hoef te gedragen... Dat ik kon gaan en staan waar ik wilde met wie ik wil.. Zonder dat mijn kop alles onder controle probeert te houden wat niet onder controle te houden valt. NU ben ik 180 °C gedraaid. Ik verander altijd van koers...
Wat wil ik nu eigenlijk??!!! Word ik blij van werken in de parfumerie? Word ik blij van me mengen met vertrouwde mensen die het altijd moeilijk hebben? Word ik blij van een baan in de uiterlijke verzorging terwijl ik een hekel heb aan vleeskeuring en getuttel? Word ik blij van omgaan met mensen die saai zijn maar wel stabiel in het leven staan?
Okay, morgen naar de psycholoog ik praat daar wel verdeer.. voor nu duik ik in bed met een glaasje wijn en mijn knuffel.
Het is genoeg geweest.
Ik ben kwaad omdat ik boos ben dat ik me druk maak over dingen uit het verleden zoals OOrdelen van andere mensen die zoveel indruk op mij hebben gemaakt dat ik het nu niet kan loslaten.
Dat het nog steeds meespeelt en doorwerkt in mijn relaties.
Ik ben kwaad dat ik me verstop voor anderen
Ik haat gelukkige mensen die oogkleppen dragen voor drama, maar ik wou dat ik het ook kon en ik gun ze alles, die assholes.
Ik ben fucking pissig omdat ik mijn examen makkelijk kon halen maar er voor koos mezelf de goeie punten niet te gunnen.
Ik ben boos omdat ik het leven meestal als een groot gevaar en hindernis zie terwijl het zoveel makkelijker had kunnen zijn.
Die kut computer van mij doet het niet! en toch zit ik er altijd veeeeeeel te lang achter waarom eigenlijk? om een punt te schrijven waar ik me alleen rot van ga voelen?? zoals dit log.
Ik ben een waardeloos mens want ik kan niet eens het huis netjes houden. JA ZO DENK IK OVER MEZELF! maar alle andere miljoenen mensen die zijn dat niet ook al leven ze in de afvalstortplaaats.
Ik loop weer eens te zeiken over mezelf omdat het weer allemaal te goed gaat en dat is natuurlijk te gek! nee dat kan Meerie niet aan.
WEltrusten ik heb mezelf weer genoeg de put in gepraat.
|